Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/23397 E. 2024/4832 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/23397
- Karar No
- 2024/4832
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/346 E., 2022/465 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇ : Hırsızlık İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.09.2023 tarihli ve KYB-2023/86771 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, sanık hakkında müştekilere ait inşaat ve işyerinin önünden demir ve mazgalları aldığı olay nedeniyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e maddesi gereğince belirlenen 3 yıl hapis cezasından, anılan Kanun'un 143. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılırken hesap hatası yapılarak 4 yıl 6 ay hapis cezası yerine, 6 yıl hapis cezasına hükmedildiği, bu hatayı takiben aynı Kanun’un 168/1 ve 62/1. maddeleri gereğince yapılan indirimler neticesinde de sonuç olarak 1 yıl 3 ay hapis cezası yerine, 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE-KARAR Karar duruşmasında Düzce T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olduğu anlaşılan sanık ...'a 17.05.2022 tarihinde tefhim edilen hükmün yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 263. maddesine göre “bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi" nedeniyle yapılan tefhim işleminin usûlsüz olduğu ve bu nedenle kararın kesinleşmediği belirlenmekle; kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından, Düzce 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2022 tarihli kararının sanığa usûlüne uygun olarak (sanığın cezaevinde olması halinde, cezaevindeki sanığa 5271 sayılı Kanun’un 263. maddesine göre tebliği, aksi halde son ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilmesi ile kesinleştirildikten sonra yeniden kanun yararına bozma isteminde bulunulması mümkün olup, Düzce 6. Asliye Ceza Mahkemesinin henüz kesinleşmeyen 17.05.2022 tarihli ve 2022/346 Esas, 2022/465 Karar sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.