Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/23022 E. 2025/21152 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/155 E. 2023/1332 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz talebinin, sanığın ... isimli şahsın kendisine olan borcu nedeniyle, ödeme yapmayınca sadece kendisine bir not bırakmak amacıyla arkadaşının evine girdiği, dosyada belirtilen para veya dizüstü bilgisayarı almadığı, kamera kayıtlarında elinde bir cisim göründüğü şeklinde tutulan tutanakta elindeki cismin bilgisayar olduğunun dahi saptanamadığı, görünenin mont olduğu, çıkarken eline almış ve o şekilde uzaklaşmış olduğu, suçlamaları kabul etmedikleri, konut dokunulmazlığını hırsızlık için ihlal etmediği, somut kesin bir delilin bulunmadığı, şüphe aşamasında kaldığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin göz önüne alınmasını talep ettiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Olay yeri inceleme raporunda pencere camı üzerinde zorlama izinin bulunduğunun belirtilmesi karşısında mala zarar verme suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür. Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında ikinci kez mükerrirliğe esas alınan Çarşamba 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/767 Esas, 2017/193 Karar sayılı ilâmına ilişkin, Mahkemenin 13.11.2023 tarihli ek kararı ile hükümde uygulanan tekerrüre esas ilâm olan Çarşamba 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/471 Esas, 2012/485 Karar sayılı ek kararı ile düşürülmesine karar verildiği bu nedenle tekerrür uygulamasının Çarşamba 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/767 Esas, 2017/193 Karar sayılı ilâmından çıkarıldığının anlaşılması karşısında sanığın ikinci kez mükerrir değil birinci kez mükerrir sayılmasına karar verilmesi gerektiği, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında "ikinci kez mükerrir sayılmasına" ilişkin kısım çıkartılarak "sanığın birinci kez mükerrir sayılmasına" cümlesinin hükme eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çarşamba 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.