Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/21562 E. 2024/4206 K. – Hırsızlık

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/375 E., 2017/504 K. SUÇ : Hırsızlık İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.09.2021 tarihli ve KYB-2021/91474 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/04/2021 tarihli yazısı ile incelemeye konu dosya aslının Marmaris 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/200 esas sayılı dosyası arasında İzmir Bölge Adliye Mahkemesine gönderildiği bildirildiğinden, onaylı dosya sureti üzerinden yapılan incelemede, Dosya kapsamına göre, Marsaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/06/2017 tarihli kararı ile adı geçen sanığın 10/12/2015 tarihli eylemi sebebiyle cezalandırılmasına ve sanığın mükerrir olduğu kabul edilerek cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de; tekerrüre esas alınan Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/11/2013 tarihli ve 2013/600 esas, 2013/651 karar sayılı ilâmının 18/01/2016 tarihinde kesinleştiği, dolayısıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58/1. maddesinde yer alan “Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır.” şeklindeki düzenleme gereğince, incelemeye konu suçun tekerrüre esas alınan ilamın kesinleşme tarihinden önce işlendiği, bu halde Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/11/2013 tarihli kararının tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas alınacak ilam da bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir. 2. Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2017 tarihli kararının sanığın yüzüne karşı verildiği, karar tarihinde Seydikemer-Eşen T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığa tefhim edilen hükmün yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesine göre “bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı istinaf edebileceğinin belirtilmemesi” nedeniyle tefhimin usûlsüz olduğu tespit edilmiştir. 3. Sanığın kararı ayrıca 20.01.2021 tarihli dilekçesiyle eski hale iade istemi ile istinaf etmesi nedeniyle dosyanın Bölge Adliye Mahkemesi tarafından incelenmesi gerektiği tespit edilmiştir. 4. Henüz kesinleşmediği belirlenen inceleme konusu kararın istinaf yasa yoluna tabi olduğu, olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE, dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.