Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/2097 E. 2023/2932 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/2097
Karar No
2023/2932
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/316 E., 2021/546 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına, danışmanlık tedbiri uygulanmasına TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 1. Mahkemenin 22.06.2010 tarihli ve 2009/128 Esas, 2010/735 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, kararın 05.07.2010 tarihinde kesinleşmesinin ardından denetim süresi içinde suça sürüklenen çocuğun 13.04.2013 tarihinde mala zarar verme suçunu işlediği ve bu suçtan yapılan kovuşturma sonucunda ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.05.2014 tarihli ve 2013/447 Esas, 2014/396 Karar sayılı kararıyla 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesi gereğince 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu cezanın 29.05.2014 tarihinde kesinleştiği, akabinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın açıklanması için ihbarda bulunulması sonucu önceki hükmün açıklandığı anlaşılmakla, hükmün açıklanmasına esas alınan mahkûmiyetin karar tarihinden sonra 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinde 6763 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile uzlaştırma kapsamına alındığı ve UYAP’tan yapılan kontrolde ihbara konu mala zarar verme suçu hakkında uzlaşma yönünden bir değerlendirme yapılmadığının anlaşılması karşısında; bu ilâm hakkında uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, uzlaşmanın sağlanması halinde hükmün açıklanması koşullarının oluşmayacağı, bu durumda ise suça sürüklenen çocuğun UYAP'tan adli sicil kaydı alınarak, 3 yıllık denetim süresi içinde işlediği ve hükmün açıklanmasını gerektiren başkaca bir ilâmının bulunup bulunmadığının tespit edilmesinde zorunluluk bulunduğundan, 2. Anayasa'nın 141, 5271 sayılı Kanun'un 34, 230, 232 ve 289. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, suça sürüklenen çocuğun eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulduğundan, Diğer yönleri incelenmeyen ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2021 tarihli ve 2019/316 Esas, 2021/546 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/2097, K. 2023/2932, T. 22.05.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-2097-e-2023-2932-k-3b724d55d6fa