Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/20900 E. 2024/275 K. – Hırsızlık

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2010/789 E., 2011/287 K. ŞİKÂYETÇİ : ... HÜKÜMLÜ : ... SUÇ : Hırsızlık İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2023 tarihli ve KYB-2023/61474 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27/04/2011 tarihli kararının kanun yararına bozulması halinde, sanık hakkında erteli hapis cezasının aynen infazına ilişkin Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/09/2012 tarihli ve 2010/789 esas, 2011/287 sayılı kararı ile anılan karara karşı yapılan itirazın reddine dair mercii Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/09/2012 tarihli ve 2012/1194 değişik iş sayılı kararının hukuki değerden yoksun kalacağı gözetilerek yapılan incelemede; Dosya kapsamına göre, 1- Sanığın olay tarihinde mağdurun ikamet ettiği evin bodrum katında bulunan mağdura ait olan kilitli deponun kilitlerini kırarak içeriye girmesi sonrasında hurdacılara satmak için eşya aradığı, depoyu dağıttığı; fakat çalmaya değer eşya bulamayınca bir şey almadan gittiğinden bahisle hırsızlığa teşebbüs etmekten açılan kamu davasına ilişkin yapılan yargılama sonucunda, sanık hakkında hırsızlık suçundan tayin olunan cezadan 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurularak fazla ceza tayininde, 2- Kabule göre de, Sanık hakkında hırsızlığa teşebbüs eyleminden kamu davası açıldığı, iddianamede hırsızlık eyleminin tamamlandığına dair bir anlatım bulunmadığı halde, sanığa 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı da verilmeksizin, tamamlanmış hırsızlık suçundan hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayininde, isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir. 2. Sanığın yokluğunda verilen kararın duruşmada beyan edilen adreste tebliği için tebliğe çıkarıldığı ve 27.06.2011 tarihinde annesine tebliğ edildiği, UYAP'tan yapılan incelemede tebligat tarihinde sanığın Konya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan tutuklu olduğunun anlaşılması nedeniyle bu şekilde yapılan tebligatın usûlsüz olduğu, sanığın sonradan cezaevinden yazdığı dilekçe ile dosya evraklarını istediği ama bu evrakların tebliğine ilişkin tebligat evrakının da fiziki dosyada ve UYAP'ta görülemediği, sanığın 22.08.2022 tarihli dilekçesiyle de kararın yoklukta verildiğini, kendisine tebligat yapılmadığını ve bu nedenle temyiz hakkını kullanamadığını belirterek eski hâle iade isteminde bulunması nedeniyle inceleme konusu hükmün kesinleşmediği anlaşılmıştır. 3. Henüz kesinleşmediği belirlenen inceleme konusu hükmün, temyiz yoluna tabi olduğu, olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE, dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.