Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/20010 E. 2024/7783 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/20010
Karar No
2024/7783
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade Gaziosmanpaşa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.03.2023 tarihli ve 2022/568 Esas, 2023/251 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanık hakkında Gaziosmanpaşa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.12.2020 tarihli ve 2020/223 Esas, 2020/427 Karar sayılı kararıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 145, 168/1 ve 62. maddeleri uyarınca 8 ay hapis cezası verildiği, bu kararın istinaf edilmeden kesinleştiği, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 22.06.2022 tarihli, 2022/1762 Esas ve 2022/13045 Karar sayılı kanun yararına bozma ilâmıyla, sanık hakkında uygulanan maddeler uyarınca hesap hatası yapılarak eksik ceza tayin edildiğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/3. maddesi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak üzere bozulmasına karar verildiği, 5271 sayılı Kanun'un 309/4-b maddesinde "Mahkûmiyete ilişkin hükmün, davanın esasını çözmeyen yönüne veya savunma hakkını kaldırma veya kısıtlama sonucunu doğuran usul işlemlerine ilişkin ise, kararı veren hâkim veya mahkemece yeniden yapılacak yargılama sonucuna göre gereken hüküm verilir. Bu hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz. " hükmünün yer aldığı ve 26.10.1932 tarihli ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında "...kanun yararına bozma üzerine bozulan mahkeme hükmünün davanın esasını hallettiği surette yargılamanın tekrarlanmaması, davanın esasını halletmediği surette yargılamanın tekrarlanması gerektiğinin" belirtildiği, inceleme konusu dosyada kanun yararına bozmaya konu sebebin 5271 sayılı Kanun'un 309/4-b maddesine uymadığı anlaşılmakla Dairemizin, 22.06.2022 tarihli, 2022/1762 Esas ve 2022/13045 Karar sayılı ilâmıyla aleyhe sonuç doğurmamak üzere kanun yararına bozulan, Gaziosmanpaşa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.12.2020 tarihli ve 2020/223 Esas, 2020/427 Karar sayılı kararının yeniden yargılama yapılmaksızın mevcut hâliyle infaza verilmesi gerekirken, mahkemece dosya yeniden ele alınarak hüküm kurulduğu anlaşılmış ise de; verilen kararın hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, bu bakımdan hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün olmadığı belirlenmekle; sanığın hukuken geçersiz olan karara yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca REDDİNE, dava dosyasının incelenmeksizin Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/20010, K. 2024/7783, T. 15.05.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-20010-e-2024-7783-k-096579bed162