Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/18296 E. 2025/3550 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/849 E., 2023/42 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın camını kırdığı suça konu araç ile polislerin dur ihtarı üzerine araçtan araç içinde yer alan eşyaları aldıktan sonra kaçarken kovalamaca sonucu yakalanması üzerine aracın görevlilerce hasarlı bir şekilde şikâyetçiye iade edildiği olayda, verilen hasardan kaynaklı zararı olan 2.500,00 TL tutarının sanık tarafından kovuşturma aşamasında iadesinin sağlandığı, 04.02.2016 tarihli Bilgi Alma Tutanağına göre şikâyetçinin 500,00 TL zararının kaldığını ve kalan zararı almaktan ve şikâyetten vazgeçtiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; gerçekleşen kısmi iade nedeniyle şikâyetçiden kısmi iadeye rızasının olup olmadığı açıkça sorularak, sonucuna göre sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 168/2-4 maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2- Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın sonuç ceza olarak 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, sanık hakkında 31.01.2023 tarihli kararda hükmedilen 4 yıl 2 ay hapis cezasının, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 3 yıl 4 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanığın yazılı şekilde 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.