Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/17750 E. 2025/21534 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/523 E., 2022/594 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

03.04.2021 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında ''04.04.2021'' olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir. İlk derece mahkemesince sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükmün istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 24.01.2024 tarihli ve 2024/56 Esas, 2024/349 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, verilen kararın temyizi üzerine Dairemizin 19.12.2024 tarihli ve 2024/6429 Esas, 2024/20532 Karar sayılı ilâmı ile temyiz isteminin reddine karar verilerek, anılan hükmün kesinleştiği anlaşılmıştır. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; hukuka aykırı yollarla ele geçirilmiş delillerin hükme esas alınamayacağına, davaya konu malın değerinin az olduğuna, katılanın herhangi bir zararının bulunmadığına, mahkûmiyete yeterli somut bir delilin bulunmadığına ve şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözardı edildiğine, sanığın temyiz isteminin; amacının hurda toplamak olduğuna, suç kastının bulunmadığına, aldığı malzemeleri rızasıyla teslim ettiğine ve beraat etmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.