Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/17686 E. 2025/20810 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/17686
- Karar No
- 2025/20810
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2517 E., 2022/1462 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; deliller yeterince tam olarak araştırılmadan ve değerlendirilmeden cezanın yüksek olarak tayin ve tespit edildiğine, sanığın lehine olan hükümlerin uygulanmadığına, sanığın ifadelerinden de anlaşılacağı haksız yere elde bulundurulan veya taklit anahtarla ya da diğer bir aletle kilit açmak suretiyle hırsızlık eylemini gerçekleştirmediğine ve sadece diğer sanık C.D. ve tanıklardan E.Ç.'nin ifadeleri ve sanığı suçlamaları ve ayrıca da özellikle bilerek ve kötü niyetli olarak sanığa iftira atmaları neticesinde sanığa isnad edilen suçun en yüksek oranından ceza verildiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan açılan davada, sanığa ek savunma hakkı tanınarak hırsızlık suçundan mahkûmiyet kararı verildiği, kararın istinaf edilmesinden sonra Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan iddianame tanzim edilip davaların birleştirililerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiğine dair bozma kararı sonrası sanık hakkında katılanlara yönelik hırsızlık suçundan Yenişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 13.08.2020 tarihli ve 2020/644 soruşturma numaralı iddianamesiyle kamu davası açıldığı, açılan kamu davasının Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/194 Esas sayılı dava dosyasıyla birleştirilmesine karar verildiği, birleştirme kararına müteakip sanığa birleşen dava dosyasındaki 13.08.2020 tarihli iddianame ve ekleri ile birleştirme kararı okunup, hakları da hatırlatılarak hırsızlığa ilişkin sorgusunun yapılması gerektiği gözetilmeden, 5271 sayılı CMK'nın 191/3. ve 147. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, aynı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak gereği için dosyanın Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.