Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/16612 E. 2024/10771 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/16612
Karar No
2024/10771
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/721 E., 2023/144 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sivas 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2023 tarihli ve 2022/721 Esas, 2023/144 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanık hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Sivas Çocuk Mahkemesinin 19.04.2011 tarihli ve 2011/105 Esas, 2011/175 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına karar verildiği, kararın kesinleşmesini müteakip sanığın denetim süresi içerisinde suç işlemesi nedeniyle, mahkemece geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verildiği, sanık tarafından karara yönelik temyiz başvurusunda bulunulması üzerine, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 05.07.2018 tarihli ve 2016/3383 Esas, 2018/8542 Karar sayılı ilamı ile "...denetim süresi içerisinde 01/02/2013 tarihinde işlediği 5237 sayılı TCK'nın 106/1-1.cümlede yazılı tehdit suçu nedeniyle bildirim yapılan Sivas 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 19/03/2014 tarih 2013/177 esas ve 2014/253 karar sayılı 14/05/2014 kesinleşme tarihli mahkumiyetine konu suçun CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası suçun uzlaşma kapsamına alındığı anlaşıldığından, öncelikle denetim süresi içerisinde işlenen suç yönünden uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanma koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması..." gerekçesiyle hükmün, diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verildiği; bozma sonrası ilk derece mahkemesince yapılan yargılamada, ihbara konu suçun 02.07.2018 tarihli ek karar ile uzlaşma nedeniyle düşürülmesine karar verildiği anlaşıldığından, Sivas 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.03.2019 tarihli ve 2018/562 Esas, 2019/208 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına yer olmadığına karar verildiği, devamında Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21.05.2015 tarihli ve 2014/94 Esas, 2015/317 Karar sayılı dosyasında, sanığın denetim süresi içerisinde 03.02.2014 tarihinde hakaret suçunu işlemesi nedeniyle yapılan bildirim üzerine Sivas 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2023 tarihli ve 2022/721 Esas, 2023/144 Karar sayılı dosyasında, mahkemece geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verildiği ve dosyanın Yargıtay'a gönderildiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1 maddesinin, "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır. (Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklinde düzenlendiği, Somut olayda ise, hakkında temyiz talebinde bulunulan hükmün daha önce Yargıtay denetiminden geçmediği, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün bozulmasına karar verildiği, kararın içeriğiyle ilgili bir denetim yapılmadığı, Sivas 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2023 tarihli ve 2022/721 Esas, 2023/144 Karar sayılı kararının ise bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilmiş bulunması nedeniyle kanun yolu incelemesinin istinaf olduğu anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/16612, K. 2024/10771, T. 01.07.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-16612-e-2024-10771-k-14ade7b571fa