Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/1631 E. 2024/12822 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2012/231 E., 2013/258 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli KARARLAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.07.2021 tarihli ve KYB-2021/84412 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Diğer sanıklar tarafından kararın temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 12/09/2017 tarihli ve 2016/8325 esas, 2017/8675 sayılı ilamında da "...Aşamalarda suçlamayı inkar eden hükümlüler ... ve ...'un atılı suçları işlediklerine ilişkin olarak; temyize gelen sanık ...'ın kovuşturma aşamasında değiştirdiği soruşturma aşamasında alınan atfı cürüm niteliğindeki beyanları dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, beraatleri yerine hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmiş ise de; bu yönde kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği mümkün görülmüştür...." şeklinde belirtildiği üzere; dosya kapsamına göre, aşamalarda suçlamayı inkar eden sanıkların sanık ...'ın kovuşturma aşamasında değiştirdiği soruşturma aşamasında alınan atfı cürüm niteliğindeki beyanları dışında atılı suçları işlediklerine ilişkin her türlü şüpheden uzak somut, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği cihetle, sanıkların beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4. maddesinin (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2. Dosya kapsamına göre, aşamalarda suçlamayı inkar eden hükümlülerin hükümlü ...'ın kovuşturma aşamasında değiştirdiği soruşturma aşamasında alınan atfı cürüm niteliğindeki beyanları dışında atılı suçları işlediklerine ilişkin her türlü şüpheden uzak somut, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği cihetle, hükümlülerin beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Tatvan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2013 tarihli ve 2012/231 Esas, 2013/258 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeninin hükümlülerin cezalarının kaldırılmasını gerektirdiğinden, hükümlüler hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/2. maddesinin (e) bendi gereği BERAATLERİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.