Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/1473 E. 2023/3967 K.

Konu: Kamu Malına Zarar Verme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/1473
Karar No
2023/3967
Karar Tarihi
Konu
Kamu Malına Zarar Verme

... MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/666 E., 2016/100 K. SUÇ : Kamu malına zarar verme HÜKÜMLER : Beraat ... TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

A. Katılan ...'ın Temyiz İstemi Yönünden; Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.02.2016 tarihli ve 2014/666 Esas, 2016/100 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Sanıklar hakkında hazineye ait çeşmeye zarar verme eylemlerinden dolayı kamu malına zarar verme suçundan açılan davada, suçtan zarar görmeyen köy halkından ...'ın davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından da katılma kararı verilmiş olmasının hükümleri temyiz hakkı vermeyeceği, bu itibarla şikayetçi vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereğince Tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden; Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanıkların suç tarihinde hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan ve köylü tarafından kullanılan umuma ait çeşmeyi iş makinesi ile yıktırdıklarının iddia edildiği olayda, sanıkların kamu malına zarar verme suçundan eylemlerine uyan ve 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a maddesinde düzenlenen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli (olağan) dava zamanaşımının sanıkların sorgularının yapıldığı 22.01.2015 tarihi ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunduğundan, Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.02.2016 tarihli ve 2014/666 Esas, 2016/100 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu malına zarar verme suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/1473, K. 2023/3967, T. 03.07.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-1473-e-2023-3967-k-24764db6db58