Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/13196 E. 2025/17416 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2107 E., 2021/3237 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılanlar vekilinin temyiz isteminin; birden fazla hırsızlık suçunun oluştuğuna, sanığa eksik ceza verildiğine, ayrıca iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun da oluştuğuna ve sanığın adli sicil kaydı itibariyle suçu meslek edinen kişi olarak değerlendirilmesi gözetilmediğine yönelik olduğu, sanığın temyiz isteminin ise; şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraatini talep ettiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak; Dosya kapsamına göre, sanığın aşamalardaki istikrarlı savunmalarında katılan şirkete ait iş yerinde 9 yıldır çalıştığını, pandemi nedeniyle ikinci kez ücretsiz izne ayırmaları nedeniyle öfkelendiğini, tepkisini göstermek amacıyla olay tarihinde öğle saatlerinde çalışıtğı iş yerine gittiğini, şirkete zarar vermek amacıyla iki adet bilgisayar monitörü ile bilgisayar sunucusunu alarak iş yeri önünde bulunan çöp konteynerine attığını, hırsızlık kastı olmadığını, güvenlik kameralarının faal olduğunu bildiği iş yerine gündüz vakti gittiğini, katılan şirket yetkililerinin kendisinden mevcut zararının giderilmesi amacıyla 100.000,00 TL tutarında senet aldıklarını beyan etmesi, katılanlar vekilinin ise 28.01.2022 tarihli dilekçesinde ''sanığın şirkete ait 2 adet bilgisayar ve serveri şirket merkezi dışına çıkartıp zarar vermek sureti ile çöpe attığını'' belirtmesi karşısında; sanığın faydalanma kastı olmaksızın katılan şirkete ait bilgisayar monitörleri ile sunucuyu çöpe atmak suretiyle zarar vermesi nedeniyle eylemin 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılanlar vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul 55. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.