Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/12723 E. 2023/7114 K. – Mala Zarar Verme
Konu: Mala Zarar Verme
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/12723
- Karar No
- 2023/7114
- Karar Tarihi
- Konu
- Mala Zarar Verme
K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SAYISI : 2018/431 E., 2019/443 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ... SUÇ : Mala zarar verme İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.03.2023 tarihli ve 2023/23022 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre; kayden 01/01/1997 doğumlu olan ve suçun işlendiği 12/12/2012 tarihi itibariyle 15-18 yaş grubu aralığında bulunduğu ve eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddelerinde tanımlanan cezaların türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin, son kez bozma öncesi mahkûmiyet kararının verildiği 26/12/2013 tarihinde kesildiği, bozma sonrası yargılama sonucunda verilen karar tarihi olan 17/12/2019 tarihinden önce 26/04/2019 tarihinde olağan zamanaşımı süresinin dolduğu cihetle, düşme kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE-KARAR Karar duruşmasında Marmara 5 No.lu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...'e 17.12.2019 tarihinde tefhim edilen hükmün yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 263. maddesine göre “bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi" nedeniyle hükmün usûlüne uygun tefhim edilmediği ve bu nedenle kesinleşmediği belirlenmekle; kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından, İstanbul 1. Çocuk Mahkemesinin 17.12.2019 tarihli kararının suça sürüklenen çocuğa usûlüne uygun olarak (suça sürüklenen çocuğun cezaevinde olması halinde, cezaevindeki suça sürüklenen çocuğa aynı Kanun’un ve 35/son maddelerine göre tebliği, aksi halde son ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilip, kesinleştirildikten sonra yeniden kanun yararına bozma isteminde bulunulması mümkün olup, İstanbul 1. Çocuk Mahkemesinin henüz kesinleşmeyen 17.12.2019 tarihli ve 2018/431 Esas, 2019/443 Karar sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.