Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/11840 E. 2025/16863 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/11840
Karar No
2025/16863
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2316 E., 2021/2794 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, suça konu eşyaların kendisine ait olduğuna, katılanın fatura ve irsaliye sunmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak; İlk Derece Mahkemesi tarafından sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Kdz Ereğli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2013 tarihli ve 2013/123 Esas, 2013/315 Karar sayılı ilamına konu kesin nitelikte verilmiş olan 2.000,00 TL adlî para cezasından dolayı sanığın mükerrir olduğunun belirtildiği, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından aleyhe istinaf bulunmaması nedeniyle, Alaplı Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2011 tarihli ve 2010/14 Esas, 2011/92 Karar sayılı ilamına konu 6 ay 20 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınıp 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin Kdz.Ereğli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2013 tarihli ve 2013/123 Esas, 2013/315 Karar sayılı ilamına konu kesin nitelikte verilmiş olan 2.000,00 TL adlî para cezasına göre belirlenmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın kazanılmış hakkının ihlâl edilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak aynı Kanun'un 303. maddesi uyarınca bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili olan hüküm fıkrasının çıkartılarak, yerine “Alaplı Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2011 tarihli ve 2010/14 Esas, 2011/92 Karar sayılı ilamına konu 6 ay 20 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe istinaf bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin Kdz.Ereğli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2013 tarihli ve 2013/123 Esas, 2013/315 Karar sayılı ilamına konu 2.000,00 TL adlî para cezasına göre belirlenmesine," ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun bulunan .. Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca .. 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise .. Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/11840, K. 2025/16863, T. 30.09.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-11840-e-2025-16863-k-4bc7efce2755