Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/1086 E. 2025/8728 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/1086
- Karar No
- 2025/8728
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/393 E., 2022/966 K. SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama 1. Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde; Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.11.2022 tarihli ve 2022/393 Esas, 2022/966 Karar sayılı kararının sanıklar müdafilerinin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan yapılan yargılanmaları sonucunda; mahkûmiyetlerine ilişkin Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 24.12.2020 tarihli ve 2020/204 Esas, 2020/594 Karar sayılı kararının süresi içinde sanıklar tarafından temyizi üzerine Dairemizin 21.03.2022 tarihli ve 2021/16026 Esas, 2022/5071 Karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmakla, mahkeme tarafından verilen incelemeye konu 01.11.2022 tarihli mala zarar verme suçundan verilen kararların hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, bu bakımdan hukuken varlık kazanmayan kararların temyiz davasına konu edilmesi de mümkün olmadığı belirlenmekle; sanık müdafilerinin hukuken geçersiz olan karara yönelik temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, 2. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde; Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının Yerel Mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.