Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/10288 E. 2025/17075 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/10288
- Karar No
- 2025/17075
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/3130 E. 2021/332 K. SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme SUÇLARIN TARİHİ : 30.06.2015 HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının reddine, düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Temyiz dilekçelerinin içeriğine göre, sanık müdafiinin temyiz isteminin sadece hırsızlık suçundan kurulan hükme, sanığın temyiz isteminin ise hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede, İlk derece mahkemesi kararının istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 24.02.2021 tarihli ve 2019/3130 Esas, 2021/332 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü; 1- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 24.02.2021 tarihli ve 2019/3130 Esas, 2021/332 Karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-495 Esas, 2021/116 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi tarafından sanık ...'a "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması, süresi içerisinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte gönderilmesi, 2- Her ne kadar gerekçesiz olmakla birlikte, sanığın 15.03.2021 tarihli dilekçesinin içeriğine göre, hükmün tamamını dolayısı ile mala zarar verme suçundan kurulan hükmü de temyiz ettiği, ancak bu hükme ilişkin Tebliğname'de görüş bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen karar bakımından ek Tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesi, 3- 24.11.2016 tarihli duruşmada davaya katılma talebinde bulunan ancak bu talebi karara bağlanmayan ...'ın, UYAP kayıt sistemi üzerinden çıkartılan nüfus kayıt örneğine göre 10.10.2020 tarihinde öldüğü, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca adı geçenin yasal mirasçılarının yasa yollarına başvurma hakkının bulunduğu, ancak Bölge Adliye Mahkemesi kararının ...'ın yasal mirasçılarına tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında; ...'ın yasa yollarına başvurma hakkı bulunan ve yokluğunda karar verilen mirasçıları tespit edilerek gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, tebligat belgesi ve sunmaları hâlinde temyiz dilekçeleri eklenip, hükümleri temyiz etmeleri halinde bu hususta ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.