Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/9909 E. 2023/3933 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/9909
- Karar No
- 2023/3933
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
... MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/120 E., 2020/944 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.03.2014 tarihli ve 2014/12153 Esas numaralı iddianamesiyle, sanık hakkında gece vakti katılana ait aracın aküsünün çalınmaya teşebbüs edilmesi şeklindeki eylem nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 143, 35/2. ve 53/1. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır. 2.Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.04.2015 tarihli ve 2014/214 Esas, 2015/332 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 143/1. ve 35/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. madde gereği cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 3.Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.04.2015 tarihli ve 2014/214 Esas, 2015/332 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesinin, 25.11.2019 tarihli ve 2019/4474 Esas, 2019/14546 Karar sayılı ilâmında, suçun gündüz vakti işlenmesine rağmen arttırım yapılması ve katılana ait kamyonun akü kısmının plastik kapağına takılı olan asma kilitin kırık olduğunun tespit edilmesi karşısında; eylemin, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b. bendine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğunun gözetilmemesinden dolayı kararın bozulmasına karar verilmiştir. 4.Bozma kararı sonrası Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2020 tarihli ve 2020/120 Esas, 2020/944 Karar sayılı kararıyla sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b ve 35/2. maddeleri uyarınca sırasıyla 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1 maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. madde gereği cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebebi, hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir. III. OLAY ve OLGULAR 1.Sanığın katılana ait park halinde bulunan kamyonun aküsünü bulunduğu yerden söktüğü ve görülmesi üzerine aküyü almadan uzaklaştığının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2.29.05.2013 tarihli Olay Yeri İnceleme Raporu ve Olay Yeri Krokisi dosya içerisinde mevcut olduğu anlaşılmıştır. 3.Sanık üzerine atılı suçlamayı kısmi ikrar etmiş, katılanın aşamalarda beyanlarının alındığı tespit edilmiştir. 4.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3)numaralı paragraflarda bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulduğu ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2020 tarihli ve 2020/120 Esas, 2020/944 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.