Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/5599 E. 2025/4322 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2022/5599
Karar No
2025/4322
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/143 E., 2020/551 K. SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜMLER : İlk derece mahkemesi kararları kaldırılarak yeni hükümler tesisi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin müvekkilinin aşamalarda girmiş olduğu evden herhangi bir eşya vs. çalmadığını açıkça belirttiğine, şikâyetçinin evinden bir şey çalınmadığına ilişkin beyanlarının da sabit olduğuna, hırsızlık suçunun tipikliğine uygun eylemi bulunmayan müvekkili hakkında nitelikli hırsızlığa teşebbüs suçundan cezaya hükmolunmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, müvekkilinin beyanı hariç, taşınmaza gece vakti girildiğine dair başkaca bir delil bulunmadığına, sadece müvekkilin beyanı ile suçun nitelikli haline dair hüküm oluşturulmasının yasaya ve yerleşik içtihatlara aykırı olduğuna, müvekkilinin yargılamanın başladığı andan itibaren samimi beyanlarda bulunduğuna ve yargılamanın yapılmasını kolaylaştırdığına, pişmanlığını her aşamada dile getirdiğine, şikayetçinin zararını gidermek için ilk derece mahkemesinden süre talep ettiğine, ancak imkansızlıkları nedeniyle gideremediğine, şikayetçinin beyanında da belirttiği üzere evinde tiner madde bulunup, müvekkilinin olayın gerçekleştiği sırada cezai ve fiili ehliyetinin alkol ve diğer maddeler ile zarara uğradığı ihtimalinin de göz önünde bulundurularak kurulan hükmün bozularak müvekkilinin beraatine karar verilmesi gerektiğine, bu hususlar yeterince aydınlatılmadan verilen hükmün usul ve yasa ile hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkin olduğu ve sanık müdafiinin temyiz isteminin hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılan incelemede; Sanık hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/5599, K. 2025/4322, T. 11.03.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2022-5599-e-2025-4322-k-71f60dbf0e28