Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/5167 E. 2025/7833 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1522 E., 2020/836 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, kararın haksız olduğuna, suçsuz olduğuna, adil yargılanma hükümlerinin uygulanmadığına, delillerin toplanmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması talebine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "02.08.2016" yerine "01.08.2016" olarak yanlış gösterilmesi ile kazanılmış hakka konu ceza miktarının 2 yıl 3 ay hapis ve 60,00 TL adlî para cezaları olduğu hâlde, Bölge Adliye Mahkemesi kararında kazanılmış hak nedeniyle uygulama yapılırken 60,00 TL adlî para cezasının hüküm fıkrasında belirtilmemesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hatalar olarak kabul edilmiş; dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-e, 35. maddelerine göre belirlenen 3 yıl 9 ay hapis cezasının, kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 2 yıl 3 ay hapis ve 60,00 TL adlî para cezaları üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde 2 yıl 3 ay hapis cezası tayin edilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, "5237 sayılı Kanun'un 142/2-e, 35. maddelerine göre belirlenen 3 yıl 9 ay hapis cezasının, 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek, 2 yıl 3 ay hapis ve 60,00 TL adlî para cezaları üzerinden infazının yapılmasına” karar verilmek suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Dinar Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.