Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/4793 E. 2025/7415 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/3797 E., 2019/2422 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, tayin olunan ceza süreleri itibarıyla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: Sanık müdafiinin iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarına yönelik temyiz talebinin Bölge Adliye Mahkemesinin 27.12.2019 tarihli ek kararı ile reddine karar verildiği, ek kararın sanık müdafiine tebliğ edildiği ve ek karara yönelik temyiz talebinin bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede: İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. 5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; olaya ilişkin somut delil olmadığına, sanığın temyiz dışı sanığı aracını ödünç verdiğine, suç kastı olmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Şikâyetçinin iş yerinden televizyon ve para çalınması şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmediği, araç ile olayın gerçekleştiği mahalde gezmesi dışında, sanığın savunmasının aksine, sanığa yüklenen suçu işlediğine dair, mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine, yazılı biçimde mahkûmiyetine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK’nın 304/2-a maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak gereği için dosyanın Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.