Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/172 E. 2023/9950 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2022/172
Karar No
2023/9950
Karar Tarihi

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/1388 E., 2016/138 K. KATILANLAR : ..., ... ŞİKÂYETÇİLER : ..., ... SUÇLAR : Kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, hakaret HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Şikâyetçi kurum vekili ile sanık TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Kamu malına zarar verme suçu bakımından katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan şikâyetçi İçişleri Bakanlığının duruşmadan usûlüne uygun haberdar edilmediği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.02.2021 tarihli yazısı gereği yapılan tebliğ işlemi üzerine şikâyetçi ... vekilinin 18.02.2021 tarihli dilekçesi ile sanık hakkında kurulan hükümleri temyiz ettiği anlaşılmakla, şikâyetçi kurumun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. madde ve fıkrası uyarınca kamu malına zarar verme suçu bakımından yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu'nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği sanığın hakkında görevi yaptırmamak için direnme, hakaret ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümleri, şikâyetçi ... vekilinin sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I) Şikâyetçi kurum vekilinin sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından doğrudan doğruya zarar görmeyen İçişleri Bakanlığının hükümleri temyiz hakkı bulunmadığından şikâyetçi kurum vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, II) Sanığın, hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanığın kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkındaki hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, III) Şikâyetçi kurum vekili ile sanığın, kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerine gelince; Suçtan zarar gören kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, şikâyetçi kurum vekili ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/172, K. 2023/9950, T. 26.12.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2022-172-e-2023-9950-k-04d46ccdaca2