Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/16206 E. 2025/10182 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/244 E., 2020/1957 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanık hakkında ilk derece mahkemesince nitelikli hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 13 ay hapis cezasının Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak, sanığın neticeten 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, ancak aleyhe istinaf talebi olmadığından 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca kazanılmış hakkı korunarak, netice cezanın 1 yıl 13 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verildiği, kazanılmış hak sebebiyle infaz edilecek ceza miktarı aynı ise de Bölge Adliye Mahkemesince esasen cezanın artırılmış olması nedeniyle, bu hükmün de temyizi kabil olduğu ve sanık müdafîine bu hususta yapılan tebligat üzerine hırsızlık suçundan kurulan hükmün de temyiz edildiği belirlenerek, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafîinin temyiz isteminin, mala zarar verme suçu yönünden şikâyet yokluğu düşme kararı verilmesi gerektiğine, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden de uzlaştırma işlemleri yapılmadan karar verildiğine, sanığın tüm suçlardan beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği saatinin yazılmaması mahallinde düzeltilmesi mümkün eksiklik olarak değerlendirilmiştir. Sanık hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak yeniden verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafîinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kınık Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.