Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/15501 E. 2024/20389 K.
Konu: Kamu Malına Zarar Verme
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/15501
- Karar No
- 2024/20389
- Karar Tarihi
- Konu
- Kamu Malına Zarar Verme
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/255 E., 2014/488 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇTAN ZARAR GÖREN : ... SUÇ : Kamu malına zarar verme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düşme Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ...'nın duruşmadan haberdar edilmediği ve hükmün yokluğunda verildiği, Dairemizin 17.03.2022 tarihli gönderme kararı üzerine Bakanlık vekilinin sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmünü 05.10.2022 tarihli dilekçesi ile temyiz ettiği, temyiz isteminin süresinde olduğu ve suçtan zarar gören ...'nın 5271 sayılı CMK'nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek, ... vekilinin hükmü temyiz etmekle katılma iradesini ortaya koyduğu anlaşılmakla, verilen kararı temyiz ederek katılma iradesini ortaya koyan ...’nın aynı Kanun’un 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede; Sanık hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanığın 09.05.2014 tarihinde, Kırklareli Ticaret Lisesinin 6 adet pencere camını taş atmak suretiyle kırması şeklindeki eylemine uyan, 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a maddesinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının,14.11.2014 olan mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle 30.11.2022 tarihli ek Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.