Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/149 E. 2024/4000 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/647 E., 2016/235 K. SUÇTAN ZARAR GÖREN : ... ŞİKÂYETÇİLER : ..., ..., ... SUÇLAR : Kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜMLER : Beraat TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet savcısı, suçtan zarar gören kurum vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama, bozma Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığının gerekçeli kararın tebliği üzerine hükümleri temyiz ettiği anlaşıldığından, suçtan zarar gören kurumun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca kamu malına zarar verme suçu yönünden yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu, O yer Cumhuriyet savcısının sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede; I- Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen beraat kararına yönelik suçtan zarar gören kurum vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Samsun 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli ve 2015/647 Esas, 2016/235 Karar sayılı kararının, suçtan zarar gören kurum vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Görevi yaptırmamak için direnme suçundan açılan davada, suçtan doğrudan zarar görmeyen İçişleri Bakanlığının davaya katılma hakkı bulunmadığından, hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan kurum vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, II- Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen beraat kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, III- Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen beraat kararına yönelik suçtan zarar gören kurum vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Suçtan zarar gören kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, suçtan zarar gören kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.