Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/14787 E. 2023/6506 K. – Hırsızlık

B O Z M A Ü Z E R İ N E İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/79 E., 2022/592 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Adlî sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek nitelikte birden fazla ilâm bulunan sanık hakkında, aynı anda birden fazla ilâmın tekerrüre esas alınmayacağı, 24.02.2021 tarihli bozma ilâmında belirtilen ve mahkemece uzlaşmanın sağlanamadığının tespit edildiği Ankara 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.12.2009 tarihli ve 2008/894 Esas, 2009/1458 Karar sayılı ilâmı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1. maddesi uyarınca hükmolunan 1 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin ilamın mükerrirliğe esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, yine bozma kararından önce kurulan 05.03.2015 tarihli ilk kararda, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği ve ilk hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmiş olması karşısında, bozmadan sonra kurulan 20.09.2022 tarihli kararda, sanığın adli sicil kaydındaki ilam tekerrüre esas alınarak tekerrür hükümleri uygulanırken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında koşulları da oluşmadığı halde bu kez 2. kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi ve sanık hakkında yapılan bozmanın lehe olması nedeniyle bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yüklenemeyeceği, ayrıca bozma öncesi yapılan 6183 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde belirlenen 20,00 TL’den az gerçekleşen yargılama masrafının, 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesi'ne yüklenmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili olan hüküm fıkrasının çıkartılarak, yerine “Ankara 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.12.2009 tarihli ve 2008/894 Esas, 2009/1458 Karar sayılı ilâmı ile 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesi uyarınca hükmolunan 1 yıl 6 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ibarelerinin eklenmesine ve hükümden yargılama giderine ilişkin kısım çıkartılarak yerine "Bozma kararı öncesi, ilk kararda belirtilen yargılama giderleri 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan daha az olduğundan Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasına, bozma kararı sonrası yapılan yargılama giderlerinin ise lehe bozma olması sebebiyle Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasına" cümlesinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.