Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/14079 E. 2022/19932 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/14079
- Karar No
- 2022/19932
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine, temyiz isteminin reddi Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde; Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair, 18/11/2019 ve 08/02/2022 tarih ve 2018/1114 Esas 2018/779 Karar Karar sayılı ek kararlarda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelemesine gelince; 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz istemlerinin, “müvekkilinin cezaevinde çekilen fotoğrafları ile kıyas edilen video kayıtlarının görüntülerinin hırsızlık mahalline ait kamera olmayıp, müvekkilin ikamet ettiği apartmanın kamera görüntüsünden oluştuğuna, yerel mahkemece konu araştırılmadan karar verildiğine, mahkemenin müvekkilin beyanlarını araştırmadığına, müvekkilin önceden hırsızlık suçundan mahkumiyetinin bulunması sebebiyle yeterince araştırma, inceleme ve değerlendirmede bulunma gereği duymadan mahkumiyet kararı verildiğine, müvekkilinin kendisi hırsızlık yapmış olsa suç mahalline kendi aracı ile değil de başka herhangi bir yolla gidebileceğine, suç aleti olduğu düşünülen aletleri de evinde barındırmayacağına,” sanığın temyiz isteminin ise “lehine kanun maddelerinin uygulanması gerektiğine” ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, 29.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.