Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/13719 E. 2025/10087 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1161 E., 2020/1964 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin '”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin verilen kararın usul ve esas bakımından hukuka aykırı olduğuna, müvekkilinin aşamalardaki savunmalarında istikrarlı ve samimi beyanlarda bulunduğuna, müvekkilinin evinde yapılan aramada bulunan katılana ait tüfeği yol kenarında bulduğunu ve bir anlık boşluğa düşerek o tüfeği aldığını, av merakı olduğu için aldığını, bunun hata olduğunu anladığını ve sonrasında pişman olduğunu beyan ettiğine, bunun dışında olay yerinde ele geçirilen katılana ait halılar, ısıtıcı, 5 bidon mazot müvekkilinin hakimiyet alanına girmediğine, olay yerine yakın noktada bulunan kamera kaydında müvekkilinin aracının tespit edilmesinin ve diğer iki sanığın müvekkilinin bu suçu işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı olmayan beyanlarının müvekkilinin hırsızlık suçunu işlediğini ispatlamayacağına, ceza mahkumiyetinin, herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanması gerektiğine; katılan vekilinin temyiz isteminin dosyada mevcut mesaj kayıtlarından ve sanıkların yaptıkları görüşmelerden anlaşılacağı üzere sanıklar tarafından organize bir şekilde, plan yaparak ve birden çok kez suç mahalline giderek eylemin gerçekleştirildiğine, müvekkilinin çocuklarının artık bu olay nedeniyle eve gelmekten korktuklarına, mesajlarda şifreli konuşmaları ve sanıkların daha önce keşif yaparak bir plan dahilinde suçun işlenmesi hususları ile olayın oluş şekli, sanıkların kastının yoğunluğu, olayın mağdurda yarattığı etki derecesi, sanıkların organize bir şekilde hareket etmeleri ve sanıkların sergiledikleri ustalık derecesi gibi hususlar hep birlikte değerlendirildiğinde temel cezanın alt sınırdan uzaklaşarak belirlenmesi gerekirken alt sınırdan ceza tayini hatalı olduğuna, bu olayın basit bir hırsızlık olayı olmayıp müvekkiline ve ailesine yönelik planlı, ciddi, organize ve korku verici bir eylem olduğuna, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi’nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ulus Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.