Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/12804 E. 2025/5925 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1398 E., 2021/1157 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, suçun gece işlendiğinden bahisle cezanın artırılmasında hataya düşüldüğüne, simit arabalarının gerçek sahibinin ... Belediyesi olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Bozüyük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.09.2018 tarihli ve 2017/258 Esas, 2018/552 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 29.04.2019 tarihli ve 2018/4031 Esas, 2019/1294 Karar sayılı kararı ile; sanık ...' nın dosya içerisinde sadece pasaport suretinin bulunduğu, sanığın Kırgızıstan vatandaşı olduğu, sanığın dosya kapsamı itibarıyla nüfus ve adli sicil kayıtları ile ilgili hiç bir araştırma yapılmadan sadece sunmuş olduğu pasaport sureti ve beyan edilen kimlik bilgilerine dayanılarak, yabancı uyruklu sanığın nüfus kaydı ya da pasaportunun onaylı bir sureti ile adli sicil kaydının İnterpol Daire Başkanlığı aracılığıyla getirtilip, bu kimlik bilgileri ve adli sicil kaydına göre hüküm kurulması gerekirken, eksik araştırma ile hakkında mahkûmiyetine karar verilmiş olmakla, 5271 sayılı CMK’nın 209. maddesine aykırı davranılması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak bu bozma kararının 5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-e. maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 29.04.2019 tarihli ve 2018/4031 Esas, 2019/1294 Karar sayılı bozma kararı ile bozma kararı üzerine verilen Bozüyük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.02.2020 tarihli ve 2019/411 Esas, 2020/82 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükümlerin bozulmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.