Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/11840 E. 2024/15643 K.

Konu: Karşılıksız Yararlanma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2022/11840
Karar No
2024/15643
Karar Tarihi
Konu
Karşılıksız Yararlanma

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2021/966 E., 2021/1060 K. SUÇ : Karşılıksız yararlanma HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Dosya incelenerek gereği düşünüldü: İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan vekilinin temyiz isteminin; sanık hakkında daha önce iki kez 5237 TCK'nın 168/5. maddesi gereği kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, sanığın borcu süresinde ödemediğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK'nın 168/5. maddesindeki düzenleme gereği, sanığın anılan yasa hükmünden ikiden fazla yararlanamayacağı hususu nazara alındığında, katılan vekilinin temyiz dilekçesinde sanık hakkında daha önce iki kez kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiğini belirterek, 2018/15546 ve 2019/13874 soruşturma numaralı dosyaları işaret ettiği, buna göre Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığından sanık hakkında daha önce 5237 sayılı TCK'nın 168/5. maddesinden faydalandırmak suretiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilip verilmediği hususunun sorulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmesine, 24.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/11840, K. 2024/15643, T. 24.10.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2022-11840-e-2024-15643-k-8e84a0a87d85