Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/11791 E. 2022/20899 K. – İş Yeri Dokunul

Konu: İş Yeri Dokunulmazlığının İhlali

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2022/11791
Karar No
2022/20899
Karar Tarihi
Konu
İş Yeri Dokunulmazlığının İhlali

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali HÜKÜM : Mahkumiyet hükmü kaldırılarak beraat kararı Dosya incelenerek gereği düşünüldü: İlk derece mahkemesince sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK’nın 116/2 ve 119/1-c maddeleri uyarınca 12 ay hapis cezasına hükmedildiği, sanığın istinaf talebi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesinin mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanığın atılı suçtan beraatine karar verilip hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde; 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin hırsızlığın gerçekleştiği yerin iş yeri olduğuna, izinsiz giriş çıkışa izin verilmediğine ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu tespit edilerek yapılan incelemede; Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı ve hukuka uygun olduğu kabul edildiğinden, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, istem gibi usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, 13/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/11791, K. 2022/20899, T. 13.12.2022, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2022-11791-e-2022-20899-k-aadab8de1bcb