Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/11051 E. 2022/18866 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/11051
- Karar No
- 2022/18866
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Her ne kadar sanığın, daha önce yanında çalıştığı katılan tarafından işine son verildiği halde suç tarihinde halen katılanın otelinde çalışıyormuş izlenimi vererek tanık ...’ü bu konuda ikna edip kandırarak, katılana ait ..... plakalı aracın kontak anahtarının tanık ... tarafından katılanın oteline bırakılmasını sağladıktan sonra ele geçirdiği bu anahtar ile suça konu katılana ait ... plakalı aracı çaldığından bahisle atılı suçu işlediği iddia edilmişse de; sanığın aşamalardaki savunmalarında, suç tarihi olan 14/10/2014 tarihi itibariyle halen katılanın otelinde ve araç kiralama işinde çalıştığını, 14/10/2014 günü katılanı, kayınpederi öldüğünden dolayı havalimanına araçla götürüp bıraktığını ve dönüşte otelin resepsiyonuna baktığı sırada tanık ... tarafından otele ... plakalı aracın anahtarlarının bırakıldığını, suça konu bu aracı da katılanın otelinde çalıştığı dönemde kullandığını, bu aracı çalmadığını belirterek atılı suçu işlemediğini beyan etmesi, tanık ...’ün de suç tarihinde kendisinin sadece araç kiralama iş yerine baktığını, sanığın otelde çalıştığını düşündüğünü belirtmesi, buna göre sanığın bu konuda tanık ...’ü ikna edip kandırma gibi bir eyleminin olmadığının anlaşılması ve katılanın sanığın kendisini 14/10/2014 günü havalimanına araçla götürüp bıraktığını beyan etmekle birlikte sanığın işine tam olarak ne zaman son verdiği konusuna bir açıklık getirememesi karşısında, sanığın suç kastıyla hareket ederek yüklenen suçu işlediğine ilişkin mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı delillerin nelerden ibaret olduğu kararda gösterilip tartışılmadan yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, 2- Kabule göre de; Sanık hakkında kurulan hükümde, etkin pişmanlığın soruşturma aşamasında gerçekleştiğinin kabulü ile 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılırken, anılan maddenin 2. fıkrası da gözetilerek indirim oranının 1/2 oranından daha fazla olması gerektiği dikkate alınmadan, yazılı şekilde 1/2 oranında indirim yapılması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.