Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/10645 E. 2024/15523 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/10645
- Karar No
- 2024/15523
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI :2020/471 E., 2021/692 K. SUÇ :Hırsızlık HÜKÜM :Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Düzeltilerek onama
Sanık hakkında bozmaya uyularak kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 01.07.2020 tarihli ve 2020/642 Esas, 2020/6902 Karar sayılı bozma ilâmından önce verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen 18.06.2019 tarihli kararda sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e, 143, 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 5 yıl hapis cezasının 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında aynı Kanun'un 142/2-h, 143, 62. maddeleri uyarınca verilen 7 yıl 6 ay hapis cezasının, 5 yıl hapis cezası üzerinden infazı yerine sanığın 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi ve kazanılmış hakkın uygulanması sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan “5237 sayılı TCK’nın142/2-h,143, 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 7 yıl 6 ay hapis cezasının, 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek, 5 yıl hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına” karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.