Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/9059 E. 2023/1835 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/558 E., 2016/323 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sanık hakkında, İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 13.10.2015 tarihli ve 2015/11246 soruşturma numaralı iddianame ile; şikâyetçinin elinde taşıdığı, içinde para olan çantayı çalıp kaçtığı, şikâyetçinin zararını karşıladığından bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-b, 168/1, 63. ve 53/1. maddeleri uyarınca hırsızlık suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. İskenderun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2015/558 Esas, 2016/323 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-b, 168/1, 62, 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz nedenleri, hakkında mahkûmiyet kararını temyiz etme iradesine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Şikâyetçinin olay günü saat 10.00 sıralarında işyerine ait parayı poşet içerisine koyarak bankalara yatırmak üzere işyerinden ayrıldığı, bankaya doğru ilerlerken sanığın, mağdurun elindeki poşeti alarak kaçtığı, kaçarken de poşet içerisindeki bir miktar parayı aldığı, savunmasında atılı suçu kabul ettiği ve mağdurun zararının tamamını karşıladığı kabul edilerek sanığın cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İskenderun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2015/558 Esas, 2016/323 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.