Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/22854 E. 2024/689 K. – Mala Zarar Verme

Konu: Mala Zarar Verme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2021/22854
Karar No
2024/689
Karar Tarihi
Konu
Mala Zarar Verme

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/828 E., 2016/220 K. SUÇTAN ZARAR GÖREN : Adalet Bakanlığı SUÇ : Mala zarar verme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak; 1-Sanığın adlî sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Siverek 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.05.2010 tarihli ve 2010/54 Esas, 2010/122 Karar sayılı ilâmında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilâmın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, 2- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesinde belirlenen ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden sanığın cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık hakkında Siverek 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.05.2010 tarihli ve 2010/54 Esas, 2010/122 Karar sayılı ilâmındaki hırsızlık suçundan verilen cezanın tekerrüre esas alınmasına ve hüküm fıkrasındaki tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümden “...cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına,” ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkartılmasına, karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/22854, K. 2024/689, T. 16.01.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2021-22854-e-2024-689-k-c02cd0be3345