Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/21517 E. 2025/926 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2164 E., 2018/2416 K. SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜMLER : Beraat kararı verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan ... vekilinin temyiz isteminin, sanıkların kiralık olarak kullandıkları aracın GPS kayıtlarının incelenmesine dair bilirkişi raporunda, aracın olay yerinde bulunduğunun tespit edildiğine, sanıkların hayvan alım satımı yaptıklarına dair savunmalarına itibar edilemeyeceğine, aracın hırsızlık maksadıyla kiralandığının açık olduğuna, hırsızlık eylemi neticesinde katılan şirketin büyük zarara uğradığına, haberleşme hürriyetinin sekteye uğradığına, sanıkların aynı minvalde suçlardan sabıkalı olduklarına, suçun maddi ve manevi unsurlarının gerçekleştiğine ilişkin olduğu; katılan ... vekilinin temyiz isteminin, sanıkların kiralık olarak kullandıkları aracın GPS kayıtlarının incelenmesine dair bilirkişi raporunda, aracın olay yerinde bulunduğunun tespit edildiğine, sanıkların aracı kiraladıkları ve kullandıklarını kabul ettiklerine, suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmemesi gerektiğine, mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.05.2022 tarihli ve 2020/14-248 Esas, 2022/359 Karar sayılı kararı ile 05.07.2022 tarihli ve 2021/9-359 Esas, 2022/528 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, Bölge Adliye Mahkemesinin, ilk derece mahkemesinin maddi olayın gerçekleşme biçimine ilişkin kabulünü değiştirmemesi, dosyaya yeni bir delil ikame etme yoluna gitmemesi, ilk derece mahkemesinin dosyada mevcut delilleri takdir etmek suretiyle ulaştığı sonucu isabetli bulmayarak aynı delilleri yeniden değerlendirip farklı bir sonuca ulaşarak sanıkların beraatine karar verebileceği kabul edilmekle, Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Sanıklar hakkında katılanlara yönelik hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen beraat kararlarında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıkların atılı suçlarından beraatlerine karar verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile isteme aykırı olarak HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 20. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.