Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/20637 E. 2024/13471 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/20637
- Karar No
- 2024/13471
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1616 E., 2018/1950 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, olayın gündüz vakti işlendiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uygulanırken, sanığın adli sicil kaydında yer alan ikinci kez tekerrüre esas alınabilecek nitelikteki Kayseri 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/1435 Esas ve 2013/465 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alındığı, ancak bu karara ilişkin 24.05.2019 tarihli ek karar ile ilâmdaki tekerrür hükümlerinin uzlaşma nedeniyle kaldırıldığının tespit edildiği anlaşılmakla, sanığın adli sicil kaydında yer alan Kayseri 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/1001 Esas ve 2017/1117 Karar sayılı kararı ile 08.11.2017 kesinleşme tarihli, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 58. maddesi uyarınca verilmiş ikinci kez tekerrürlüğe esas alınabilecek nitelikte 2 ay 24 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımdan "Kayseri 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/1435 Esas ve 2013/465 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alınması" şeklindeki ibarenin çıkarılması ile " Kayseri 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/1001 Esas ve 2017/1117 Karar sayılı kararı" ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.