Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/19753 E. 2024/14086 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2021/19753
Karar No
2024/14086
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/2227 E., 2018/1656 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulması TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenleri hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın suç işleme kastının olmadığının telefonu kendisini tanımayan birinden değilde arkadaşı olan katılandan istemiş olmasından açıkça anlaşılabileceğine hırsızlık suçu işlemek kastı olsaydı sokaktan geçen herhangi bir kişiden telefonunu zorla veya arama yapmak amaçlı alıp oradan uzaklaşabileceğine suçu işlemek için kendisini tanıyan bir kişiyi seçmeyeceğine, sanığın suç işlemek amacı olmadığı için geri verme amaçlı olarak telefonu sadece ödünç aldığının vermiş olduğu samimi beyanlarından açıkça anlaşıldığına, Ceza Hukukunun temel ilkelerinden olan şüpheden sanık yararlanır ilkesi de sanık hakkında uygulanmadığına, her türlü şüpheden uzak somut herhangi bir delil bulunmamasına rağmen suç sabit görülerek cazlanadırma yoluna gidilerek hüküm kurulmasının usûl ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın temyiz isteminin, olayın kendisi ile ilgili olmadığına, zararın hepsini gidermesine rağmen ceza verilmesinin yasaya aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında katılana yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararı hatırlatılarak yeniden hüküm kurulmasına dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Van 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/19753, K. 2024/14086, T. 08.10.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2021-19753-e-2024-14086-k-413653eee675