Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/19347 E. 2024/15969 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2021/19347
Karar No
2024/15969
Karar Tarihi

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi EK KARAR TARİHİ : 28.12.2017 SAYISI : 2017/1681 E., 2017/1692 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama I.Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından verilen ek karara yönelik yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 28.12.2017 tarihli ve 2017/1681 Esas, 2017/1692 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Temyiz isteminin reddine dair 28.12.2017 tarihli ve 2017/1681 Esas, 2017/1692 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz nedenlerinin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, II. Sanıklar Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümlere İlişkin Temyiz İstemi Yönünden İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanıklar müdafiinin temyiz isteminin, sanıkların üzerlerine atılı suçun tanık beyanları ve dosya içerisindeki belge ve beyanlardan kanıtlanmadığına, mahkumiyet kararları şüpheden sanık yararlanır ilkesine açıkça aykırı olduğuna, sanıkların satın aldıkları hurdaların şikâyetçiye ait olduğunu bilmedikleri ve bilmelerine imkan bulunmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında şikâyetçiye yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/19347, K. 2024/15969, T. 31.10.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2021-19347-e-2024-15969-k-b20b5dccb241