Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/14101 E. 2023/9686 K. – Mala Zarar Verme

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/200 E., 2016/528 K. KATILANLAR : ... mirasçıları ...,... SUÇ : Mala zarar verme HÜKÜMLER : Düşme TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii ile katılanlar vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanıklar tarafından, şikâyetçinin haberi ve izni olmaksızın evinin yanında bulunan inşaat yapımı için, müştekinin bahçeye bakan duvarlarını yıkarak binanın çatısına ve 3. katına iskele kurdukları, iskele kurabilmek için bahçedeki meyveli ağaçların dallarının kestikleri, çatıdaki kiremitleri kırdıkları, çatıda bulunan merkezi TV anteni söktükleri, baca koruma sacını kaldırdıkları iddiası ile açılan davada, Tepebaşı Tapu Sicil Müdürlüğünün 01.07.2015 tarihli yazısında bahse konu yerin suç tarihi itibarıyla sahibinin Gülsoylar İnşaat Ulaştırma Gıda Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi olduğunun belirtildiğinin anlaşılması karşısında, katılanın bahse konu yerde hangi hakka istinaden oturduğunun tespitiyle şikayet hakkının kimde olduğu belirlendikten sonra sanıkların hukuki durumunun tayin ve taktiri gerekirken eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.