Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/12335 E. 2024/2835 K.

Konu: Kamu Malına Zarar Verme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2021/12335
Karar No
2024/2835
Karar Tarihi
Konu
Kamu Malına Zarar Verme

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/756 E., 2016/545 K. SUÇ : Kamu malına zarar verme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın tekerrüre esas alınan Sivas (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 14.12.2014 tarihinde yerine getirilen 2011/1377 Esas ve 2012/171 Karar sayılı ilâmında, ikinci kez tekerrüre esas alınan Sivas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2011 tarih ve 2010/239 Esas, 2011/169 Karar sayılı ilamına konu suçun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesinde yazılı mala zarar verme suçuna ilişkin olduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığı ve bu suçtan uyarlama yargılaması yapılarak 28.01.2019 tarihli ek karar ile sanık hakkında açılan kamu davasının uzlaşma sebebiyle düşürülmesine karar verildiği, bu sebeple bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında başkaca ikinci kez mükerrirliğe esas alınabilecek ilâmın bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın birinci kez mükerrirliğine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanık hakkında kurulan hükümden ikinci defa tekerrür uygulanmasına ilişkin olan kısmın çıkartılması ile yerine “Sanığın adlî sicil kaydında yer alan Sivas (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 14.12.2014 tarihinde yerine getirilen 2011/1377 Esas ve 2012/171 Karar sayılı ilâmındaki 3 ay 10 günlük hapis cezası ile mahkûmiyet nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 58/2-b maddesi uyarınca birinci kez mükerrir olduğu anlaşıldığından, aynı Kanun'un 58/6. maddesi gereğince hapis cezalarının mükerrirlere göre infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına,” cümlesi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/12335, K. 2024/2835, T. 21.02.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2021-12335-e-2024-2835-k-525e4c239b5a