Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/10091 E. 2023/4831 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/10091
- Karar No
- 2023/4831
- Karar Tarihi
... MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/554 E., 2016/114 K. ... SUÇLAR : Hırsızlık, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması ... ... HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Çarşamba Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.04.2013 tarihli ve 2013/953 Esas No.lu iddianamesiyle sanık hakkında şikâyetçinin banka kartını iş yeri çekmecesinden alıp, iki farklı tarihte suça konu kartı kullanarak para çekmesi şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 245/1 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Çarşamba 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.07.2013 tarihli ve 2013/234 Esas, 2013/351 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hırsızlık ve banka veya kredi kartlarının kötüye kulllanılması suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararları verilip, bu kararlar 05.09.2013'te kesinleşmiş, sanığın denetim süresi içinde 18.01.2015 tarihinde işlemiş olduğu kasıtlı suç sebebiyle ihbar üzerine açıklanması geri bırakılan hüküm Çarşamba 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2016 tarihli ve 2015/554 Esas, 2016/114 Karar sayılı kararıyla açıklanmıştır. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık 08.03.2016 tarihli temyiz dilekçesinde özetle, şikâyetçi ile suça konu kartı ortak olarak kullandıklarını, şikâyetinden de vazgeçmesi sebebiyle kararın bozulmasını talep etmiştir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Olay tarihi olan 15.11.2012’de tam olarak belirlenemeyen bir zaman diliminde şikâyetçi ile aynı iş yerinde çalışan sanığın şikâyetçinin çekmecesinden bankamatik kartını alıp, bu kartı kullanarak bankamatikten 17.11.2012’de 200,00 Türk lirası ve 26.11.2012’de de 790,00 Türk lirası parayı çektiği ve sanığın araştırma üzerine tespit edildiğinin tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2. Sanık aşamalarda şikâyetçinin her zaman suça konu kartı kullanması için kendisine izin verdiğini ve kart şifresini de bildiğini savunmuştur. Şikâyetçi ise sanığın daha önceden kart şifresini bildiğini kabul etmekle birlikte olay tarihinde kartını alıp, kullanabileceğine yönelik bir izin verdiğini beyan etmemiştir. 25.12.2012 tarihli Halkbank kayıtları dava dosyasında mevcuttur. IV. GEREKÇE 1. Sanık her ne kadar şikâyetçi ile suça konu kartı ortak olarak kullandıklarını iddia etmiş ise de, dosya içeriğinden şikâyetçinin olay tarihlerinde sanığa kartını alması ve bankamatikten para çekmesi konusunda izni bulunduğuna dair bir beyanı bulunmadığı gibi kartın sahibi de şikâyetçi olup, ortak kullanım söz konusu değildir. Bu sebeple hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çarşamba 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2015/554 Esas, 2016/114 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.