Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2020/900 E. 2020/4718 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın adli sicil kaydına göre Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 19.04.2006 tarihli ve 2006/107 E.- 2006/257 K. sayılı ilamı ile verilmiş hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, Altunhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/116 E.- 2006/42 K. sayılı ilamın tekerrüre esas alınması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından sanık hakkında Altunhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/116 E.- 2006/42 K. sayılı kararının tekerrüre esas alınmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 19.04.2006 tarihli ve 2006/107 E.- 2006/257 K. sayılı kararın mükerrirliğe esas alınmasına, ancak karşı temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin, Altunhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/116 E.- 2006/42 K. sayılı hükmün esas alınarak belirlenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.