Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2020/5699 E. 2020/7422 K. – Hırsızlık, Mala

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanığın gece saat 02:50 sıralarında kimliği tespit edilemeyen iki kişi ile birlikte katılan ...’ın otomobilinin camını kırarak otomobili çalmaya teşebbüs etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminde 5237 sayılı TCK’nın 143 maddesinden uygulama yapılması gerektiği gözetilmeyerek sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 2) Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Dosya kapsamına göre; sanığın, katılana ait otomobilin içerisinden hırsızlık yapmak amacıyla aracın camını kırmak suretiyle üzerine atılı mala zarar verme suçunu işlediği iddia edilmiş ve mahkemece de bu suçtan mahkûmiyetine karar verilmiş ise de, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan eşyaya, bu suçu işlemek amacıyla zarar verme eyleminin bir bütün olarak hırsızlık suçunu oluşturduğu, sanığın hırsızlık kastının suça konu aracın mülkiyetine yönelik olduğu, söz konusu araca zarar verilmesine yönelik eylemin ayrıca cezalandırılamayacağı gözetilmeden, mala zarar verme suçundan açılan kamu davasından dolayı sanığın beraati yerine, yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanık hakkındaki hükmün açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, 01/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.