Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2020/5537 E. 2020/5006 K. – Hırsızlık, İş

Konu: Hırsızlık, İş Yeri Dokunulmazlığını Bozma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2020/5537
Karar No
2020/5006
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık, İş Yeri Dokunulmazlığını Bozma

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1- Sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçuna yönelik temyiz isteminin reddine dair ek kararın incelemesinde; Temyiz isteminin reddine dair 30/12/2019 gün ve 2018/4148 – 2019/2389 sayılı ek kararlarda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 2- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin- sanığın suçun faili olmadığına, hakkında somut delil bulunmadığına ve mahkumiyetine ilişkin yeterli delil bulunmadığına, sanık ... müdafiinin ise temyiz talebinin, delillerin yeterince değerlendirilmediğine, TCK’nın 168. maddesinin gerekçesiz olarak uygulanmadığına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede; Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, 03/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2020/5537, K. 2020/5006, T. 03.06.2020, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2020-5537-e-2020-5006-k-5c1bd24b73a5