Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2020/4975 E. 2020/9582 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Yokluğunda verilen kararın sanık ...'ın, Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre kovuşturma aşamasında bildirdiği ve aynı zamanda da MERNİS adresi olan adrese doğrudan 15/01/2016 tarihinde tebliğ edildiği ve sanık tarafından 29/01/2016 tarihinde temyiz dilekçesi verilmesi üzerine mahkemece 08/03/2016 tarihli ek kararla, “temyiz talebinin reddine” dair karar verildiği ancak doğrudan MERNİS adresine yapılan tebliğ işleminin usulüne uygun olmadığının anlaşılması karşısında; sanık ...'ın 29/01/2016 tarihli temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 29.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.