Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2019/9572 E. 2020/456 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- 6545 sayılı Yasa'nın 104. maddesi uyarınca Kanun'un yayımı tarihinde yürürlüğe gireceğinin belirtildiği, 6545 sayılı Yasa'nın 62. maddesi ile değişik TCK'nın 142/2-h maddesinin 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe girdiği ve suç tarihinin 02.03.2012 olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan ve daha lehe olan TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu ve 6545 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten önceki TCK'nın 142/1-b maddesi ile hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suç tarihinde yürürlükte olmayan TCK'nın 142/2-h maddesi ile hüküm kurulması, 2-Gerekçeli karar başlığında suç adının “hırsızlık” yerine “ güveni kötüye kullanma” olarak yanlış yazılması, 3- Kabule göre de, Hırsızlık suçundan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesine göre belirlenen 5 yıl hapis cezasının kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 9 ay hapis ve 1.000 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanık hakkında hırsızlık suçundan “Mahkememizin 2014/62 Esas 2015/337 Karar sayılı kararında aleyhe temyiz bulunmadığından cezanın 9 ay hapis ve 50 gün adli para cezasına indirilmesine” şeklinde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.