Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2019/9223 E. 2019/12156 K.

Konu: Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığını Bozma, Mala Zarar Verme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2019/9223
Karar No
2019/12156
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığını Bozma, Mala Zarar Verme

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1-Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 2-Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince; Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-b,116/1 ve 31/2. maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın miktar ve nevi itibariyle tabi olduğu aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık dava zamanaşımının suç tarihi olan 01/11/2011 gününden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 03.07.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2019/9223, K. 2019/12156, T. 03.07.2019, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2019-9223-e-2019-12156-k-7523d0fdbaf6