Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2019/14540 E. 2020/3716 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 günlü ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının sanık hakkında hırsızlık suçundan tayin olunan hapis cezasının infazı aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanığın aşamalarda suçu işlemediğini savunması, müştekinin ise aynı odada kaldığı sanığın kendisine gelen kredi kartını aldıktan sonra şifre oluşturup para çektiğini beyan etmesi karşısında, Garanti Bankası Call Center’den şifre alımına ilişkin ses kaydı mevcut ise getirtilip, gerekirse teknik donanıma sahip bilirkişi marifetiyle de incelenip sanık ya da müştekiye ait olup olmadığı tespit edildikten sonra hükümler kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması, 2- Kabule göre de; Sanığın aşamalarda suçu işlemediğini savunması ve müştekinin zararının sanığın çalıştığı iş yeri tarafından maaşından kesilmek suretiyle rızası dışında iade edildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükümde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması, Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02.03.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.