Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2015/16995 E. 2016/1631 K.
Konu: Hırsızlık, İşyeri Dokunulmazlığını İhlal, Mala Zarar Verme
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2015/16995
- Karar No
- 2016/1631
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık, İşyeri Dokunulmazlığını İhlal, Mala Zarar Verme
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde; Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin CMUK'nın 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 2- Sanık ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal, sanık ... hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde; Sanık ...'ın yokluğunda verilen 05/09/2013 günlü kararını tebliğ tarihinde askerlik görevinde bulunduğu, Melikgazi Askerlik Şubesinin 12/02/2015 tarihli yazısından anlaşıldığından, Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre yapılan tebligat geçersiz olup sanığın temyizi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 08.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.